Trwają, wznowione w czerwcu, prace archeologiczne Zamku Krzyżackiego na Górze Zamkowej.

Badania na początek objęły wschodnią cześć dziedzińca zamku, które zostały zapoczątkowane już w 2008 r. przez dr. A. Pawłowskiego z muzeum w Kwidzynie. Kontynuowano je po śmierci badacza we wrześniu ubiegłego roku,  kiedy to poszerzono założony przez dr Pawłowskiego zakres prac w wykopach,  odsłaniając fundamenty murów obwodowych wschodniego i południowego skrzydła zamku.

W ciągu ostatniego miesiąca badań odczyszczono ubiegłoroczne odkrywki i rozpoczęto systematyczne odkrywanie terenu na odcinku o długości ok. 40 m, wzdłuż wschodniego muru obwodowego Zamku, w pobliżu narożnika południowo – wschodniego. Badania tej części wzgórza zamkowego ujawniły dobrze czytelną warstwę datowaną na okres wczesnego średniowiecza, która zachowała się zwłaszcza w pobliżu piwnicy zamkowej zlokalizowanej w pobliżu studni zamkowej.

Warstwa osadnicza datowana, na podstawie materiału uzyskanego podczas badań,  na                 XI – XIII wiek, widoczna jest również w piwnicy budynku skrzydła południowego, gdzie uchwycono także najstarsze ślady osadnictwa na wzgórzu zamkowym, datowane na okres halsztacki – epoki żelaza i wpływów rzymskich. Równocześnie prowadzono badania północnej części wzgórza zamkowego, by rozpoznać i określić wiek i rozmieszczenie tej partii terenu w pobliżu wieży Klimek.

Z prac prowadzonych w trzech badanych wykopach o łącznej powierzchni ok. 40 m2 uzyskano informacje, które wskazują na to, że obszar, na którym w XIII w.  powstał Zamek Krzyżacki jest specyficznie ukształtowanym fragmentem cypla skarpy opadającym z północy na południe. Różnica poziomów pomiędzy najwyżej i najniżej położonym punktem terenu dochodziła już w średniowieczu do 6-8 m. Zdaniem badaczy szczyt piaszczystego cypla znajdował się w północnej części wzgórza zamkowego. Tren wyraźnie opadał w kierunku południowym, gdzie powstała największa i najlepiej zachowana cześć Zamku – skrzydło południowe, w którym mieściła się m.in. kaplica zamkowa.

Dotychczasowe badania potwierdzają tezę sygnalizowaną już od lat 40-tych XX w, że jedynie południowe zabudowania zamku były podpiwniczone.

W czerwcu rozpoczęto odgruzowanie południowego skrzydła zamku, gdzie stopniowo odsłaniane są korytarze z klatkami schodowymi i podpiwniczenia. Udało się również odgruzować piwnicę położoną w pobliżu wschodniego muru obwodowego zamku. Archeolodzy zaczęli także badania zachodniej partii wzgórza, które mają doprowadzić do  zlokalizowania i odsłonięcia reliktów muru skrzydła zachodniego zamku. Pozostałości zabudowy ceglanej udało się odkryć ok. 15 m. na zachód od wieży Klimek. Ich forma, struktura i funkcja będą przedmiotem dalszych studiów kontynuowanych w lipcu.

Biuro Prezydenta